การเมืองไทย เรื่องของการสัญญา หรือ สายัณห์

          สำหรับตอนนี้คนไทยคงไม่มีอะไรที่จะทุกข์ใจไปมากกว่าการอยู่ในระหว่างสภาพของการเมืองไทยปัจจุบัน เพราะเป็นสภาพที่เหมือนกับเราจำเป็นต้องโดยสารไปทางเครื่องบิน เพราะสายการบินก็มีอยู่หลายสาย ก่อนซื้อตั๋วต่างก็บอกสรรพคุณของตัวเองต่างๆ นานาว่า บริการดีเยี่ยม ปลอดภัย ราคาตั๋วเครื่องบินสมเหตุสมผล เราก็คิดว่าเราเลือกดีที่สุดแล้ว แต่ตอนขึ้นเครื่องบินไปแล้วกลับพบว่าเครื่องบินที่เรานั่งโดยสารไปนั้น มันไม่เหมือนกับที่โฆษณาไว้ตอนแรกเอาเสียเลย นั่งไปน้ำก็ไม่เอามาเสริฟ เงินก็ต้องเสียเพิ่ม อากาศก็แปรปวนเหลือเกิน ส่วนผู้โดยสารบางคนออกมาต่อว่าถึงเรื่องการบริการ ทำให้ทั้งนักบินและพนักงานต้อนรับก็ออกมาต่อล้อต่อเถียงกันกับผู้โดยสาร

เรื่องที่เถียงกันนั้นต่างคนก็ล้วนมีเหตุผลกันทั้งนั้น ส่วนผู้โดยสารที่เหลือก็งงๆว่ามันเกิดอะไรกันขึ้นหน่อ ไอ้ครั้นจะขอจอดระหว่างทางนั้นก็คงเป็นไปไม่ได้ จะเปลี่ยนตัวนักบินตอนนี้รึ ก็คงจะเป็นไปไม่ได้ แต่หากมีการเปลี่ยนตัวกันได้ก็คงวุ่นวายโกลาหลเป็นอันมาก เพราะมันผิดกฎผิดเกณฑ์เอาเสียเหลือเกิน อะไรกันหน่อที่ทำให้ผู้โดยสารนั้นต้องมึนๆ หรือผลลัพธ์ต่างๆที่เกิดนั้นต่างล้วนเกิดมาจากเหตุปัจจัยทั้งสิ้น เหตุการณ์บ้านเมืองวุ่นวายนั้นล้วนเกิดจากผลลัพธ์ที่เกิดนั้นไม่ตรงกับคำสัญญาเหมือนที่ให้ไว้ก่อนที่ผู้โดยสารนั้นจะซื้อตั๋วเครื่องบิน แต่พอมีการกระทบกระทั่งกันเนื่องจากมีอารมณ์ทำให้ต่างฝ่ายก็ต้องการเอาชนะกันทั้งสิ้น โดยต่างลืมไปว่าทำไมต้องทะเลาะกัน หากคำสัญญาที่ให้ไว้คือเป้าหมายหรือวิศัยทัศน์ของสายการบินที่ให้ไว้กับผู้โดยสารและทำตามปัญหาเหล่านี้ ก็คงไม่เกิด กับเหตุการณ์เช่นนี้ เหตุผลง่ายๆนั้นก็คือ กรรมนั้นเป็นผลอันเกิดมาจากการกระทำ

ผมเป็นหนึ่งในผู้โดยสารตัวเล็กๆก็ได้แต่นั่งนึกว่า หากผมเป็นผู้บริหารสายการบินนี้ ผมจะไม่ปล่อยให้เกิดเหตุการณ์กับสายการบินของผมเป็นอันขาด ผมจะเอาสัญญาที่ให้ไว้เป็นวิสัยทัศน์ของสายการบิน และผมจะแตกวิสัยทัศน์นั้นให้เป็นกลุ่มก้อนๆก่อน ซึ่งอาจเรียกว่า พันธ์กิจ แล้วแตกย่อยก้อนนั้นลงไปอีก เรียกว่าโครงการ โดยก้อนนั้นๆ จะประกอบด้วยมวลสารต่างๆ ซึ่งเรียกว่ากิจกรรม (activity) อาจารย์ผมเคยสอนผมว่าการทำแบบนี้เรียกว่า การบริหารโครงการ (Project Management) ครับพี่น้อง !เพื่อนๆ ผมทำงานด้านการก่อสร้างย่อมจะเข้าใจดี คราวหน้าหากเครื่องบินนั้นไม่พาผมและผู้โดยสารทั้งหลายไปโม่งโลกซะก่อนนั้น มีอะไรที่จะยืนยันผมว่าจะทำและทำได้จริง ผมนะจำได้อยู่แล้วว่าสัญญาว่าจะให้อะไรผม แต่ผมก็อยากจะให้ผู้โดยสารทั้งหลายนั้นจำได้เหมือนกับผม ! สัญญาที่ให้ไม่ได้เป็นสายัณห์ ดวงอาทิตย์ที่ส่องแสงสว่างแล้วก็เลื่อนลับไปกับความมืดอีกครั้งแล้วครั้งเล่า ผมอยากจะบอกสายการบินต่างๆว่า ไอ้สัญญาว่าจะให้ต่างๆ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: